هموطن

همدرد هم ميهن زادگاهت را که جايگاه مهر بي پايان اهورا مزدا و پايگاه ماندگار تاريخ نياکانت است دوست داري و به تاريخ و به فرهنگ مردمش ميبالي و مي نازي ؟ به گوشه گوشه مرز پرگهر دل بسته و به مردم خوب مام بيمار ميهن وابسته و دل نگراني؟ آشفته و پريشان روند شو...مي که سي و دوسال است نام و آوازه بلندت را مشتي مست درنده دريده بازيچه بازي اتمي کرده پي چاره ميگردي ؟ و هر چه بیشتر میجویی کمتر می یابی ؟ به خود بیاندیش بخود آی بیدار شو و از درون ملول و خسته خود بپرس !!!! چرا دادت به گوشی نمیرسد ؟ تو که روزی پرچمدار سروران جهان بودی و بام برین جای پروازت بود تو که روزی ناز نازنینت به سر تا سرفرهنگ و هنر روم و چین و یونان و مصر فرعونی می چربید !!!!! چگونه شده که مشتی کرم لولنده گرداب بیگانه برسر و جانت نشسته تا نام و آوازه گرانت را سودای شکم چرانی و زنبارگی کند؟ چه کسی نیروی پنهان درونت را جادو کرده تا هم کاسه شکم چرانی زن باره شوی و سودی زودگذر و ناچیز را به سودای آوازه گران نیاکان ببازی ؟ تا روزی که تو همدرد هم میهن بخود نیایی و ریشه درد هستی سوزت را آنگونه که باید در نیابی !!!!!!! نه پیکارت به جایی میرسد!!!!!! نه نبردت ریشه میگیرد !!!!!! نه گامت جنبا و جنباننده میشود ونه کارت کاری کارستان خواهد شد !!!!!!! تا درد جانسوز دیرین همه جانت را به آتش نکشد !!!! تا سیمرغ آرزوهایت هراسان از اون آتش بال و پر نگشاید !!!!!!! تاسراسر آسمان کهن دیار پارس را درنوردد !!!!!! آرزوی پیروزی بر دشمن از زندان کوچک دلت فراتر نخواهد رفت . تو که لور و کورد و بلوچ و آذری و گیلک و دیلم و خوزستانی و خراسانی وشیرازی و بوشهری و سیستانی و طبرستانی و اصفهانی و تهرانی و هموند همدرد را از هر گوشه ای در آریا بوم میستایی و مهر یکایکشان را به دل داری و دانه دانه شان را بر سر می نهی. تو که بود و نبودت با همانان ایران و ایرانی میشود. چاره ای نداری جز اینکه با خورد و کلانشان همدست و هم آوا شوی تا آبروی برخاک افتاده را به خانه باز گردانی